جيلاب Jil b در دهستان كهنسال اشترجان بخش شهرستان لنجان ديهى به نام جيلاب قرار دارد كه شاخه‌اى از زاينده‌رود از جنوب باخترى آن مىگذرد در سرشمارى سال 1375 اين ديه 368 تن جمعيت داشته است . « 1 » زبان ساكنان پارسى است ولى هيچ‌گونه نشانه‌هايى از قوميت كهن در آنها ديده نمىشود . در نامواژه‌هاى لنجان در اعلام كهن توضيح داده شده است كه در ناحيت لنجان و همچنين النجان كه بدان پيوسته است ، آثار قديم وجود ندارد . سستى خاك ، ساختمانهاى خشتى و بارندگى نسبتا زياد سبب شده است كه بناى پايدار در اين ناحيه نباشد و ساختمانهاى برآورده با خشت پايدارى نكند . پس اثر تاريخى بر جاى نيست . شيوه‌هاى خاص زندگانى و دگرگونى لهجه‌ها نيز كه نشانى از آبادى و عمران كهن است در ميان مردم لنجان ديده نمىشود . بروز حوادث بسيار و كشاكش‌هاى بىشمار ، مرد و مال اين ناحيت را درهم كوفته و آثار و نشانه‌هايى از روزگار قديم در اينجا باقى نگذاشته است . هرچه از گذشته هست در اسم آن خلاصه شده است . واژه‌شناسى : جيلاب معرّب « گيلاب » است و به خاطر داريم كه قوم گيل كه درست بر تاريخ آنها آگاهى نداريم ، يعنى ساكنان گيلان و همانان كه نام خود را به گيلان داده‌اند مردمى بوده‌اند و براى خود تمدنى داشته‌اند و شهرها بنياد كرده‌اند و آسان به ذهن مىرسد كه بر اثر همين اختلاطها شعبه‌اى و يا دسته‌اى از آن مردم به اين ناحيت آمده و زيستگاهى برآورده‌اند و آن را « گيلاب » خوانده‌اند و سپس معرب شده و به صورت جيلاب درآمده است .

--> ( 1 ) - ن . ك . به : فرهنگ جغرافيايى اصفهان ، ص 80 .